Temperatura Néela

Z Wikipedii

Louis Eugene Félix Néel (ur. 22 listopada 1904 w Lyonie, zm. 17 listopada 2000) – francuski fizyk, laureat Nagrody Nobla w roku 1970 wraz z Hannesem Alfvenem, za prace dotyczące ferromagnetyzmu i ferrimagnetyzmu.

Temperatura Néela - jest to temperatura, w której przy ogrzewaniu zanikają, a przy oziębianiu pojawiają się własności antyferromagnetyczne (dla substancji wykazujących takie własności).

Temperatrura Néela jest analogią do temperatury Curie dla ferromagnetyków.

W fizyce ferromagnetyk to ciało, które wykazuje własności magnetyczne. Znajdują się w nich obszary stałego namagnesowania (tzw. domeny magnetyczne), wytwarzające wokół siebie pole magnetyczne (jak małe magnesy). Do ferromagnetyków należą m.in. żelazo, kobalt, nikiel i niektóre stopy oraz metale przejściowe z grupy żelaza i metale ziem rzadkich.

Ferromagnetyki posiadają właściwości magnetyczne poniżej temperatury Curie. Występuje w nich zjawisko nasycenia magnetycznego - wszystkie elementarne dipole magnetyczne ustawiają się w kierunku zewnętrznego pola magnetycznego.

Nazwę wprowadzono na cześć Louisa Néela, francuskiego fizyka, laureata nagrody Nobla z 1970 roku za badania dotyczące ferromagnetyzmu.